Basınçlı Kaplar

ASME Section VIII (Division 1 ve 2) ABD kodudur, uluslararası düzeyde geniş kabul görür ve akredite bir kalite sistemi altında uygulanır. AB'de yasal çerçeve PED 2014/68/EU'dur; uyumlaştırılmış tasarım standardı EN 13445, kabul gören alternatif kural seti ise AD 2000'dir ve CE işareti, akışkan grubu ile tehlike kategorisine göre yönlendirilen uygunluk değerlendirmesini izler. Kodlar; izin verilen gerilme esası, tasarım payı, izin verilen hesap yolu (kurala göre tasarım ile analize göre tasarım) ve muayene gereklilikleri bakımından farklılaşır. Geçerli kod, hedef ülkeyi ve proje spesifikasyonunu izler.

MAWP; kabın çalışma konumunda, belirlenen eş zamanlı sıcaklıkta üst noktasında izin verilen maksimum manometrik basınçtır ve en zayıf basınçlı parça ile sınırlanır: gövde, bombeler, nozullar, flanşlar veya cıvatalar. Geometriden, korozyon payı düşülmüş kalınlıktan ve seçilen malzemenin tasarım sıcaklığındaki izin verilen gerilmesinden hesaplanır. Tasarım basıncı belirlenirken işletme basıncı, statik yükseklik, tahliye cihazı ayar basıncı ve korozyon payı birlikte değerlendirilir. Değer, genel bir rakamdan alınmaz; ilgili kap için hesapla belirlenir.

Basınçlı parçalar normalde EN 10204 3.1 muayene sertifikalarıyla belgelenir; spesifikasyonun veya onaylanmış kuruluşun üçüncü taraf onayı gerektirdiği durumlarda 3.2 sertifikasyonu uygulanır. Sertifikalar; kimyasal bileşimi ve mekanik özellikleri, servisin gerektirdiği durumlarda belirtilen düşük sıcaklıktaki darbe deneyi dahil olmak üzere kapsar. Dokümantasyon gereklilikleri spesifikasyon aşamasında mutabık kalınır ve kabın malzeme izlenebilirlik kayıtlarına yansıtılır.

Evet. Akışkan; malzeme seçimini (kriyojenik ve korozif hizmet için östenitik paslanmaz çelikler, birçok hidrokarbon hizmeti için uygun çentik tokluğuna sahip karbon çelikler), korozyon payını, iç yüzey işlemini, conta ve sızdırmazlık uyumluluğunu ve varsa kaplama veya astarlamayı belirler. Ayrıca tasarım sıcaklığı aralığını, darbe deneyi gerekliliklerini ve oksijen servisi temizliği dahil temizlik seviyesini de tanımlar. Konfigürasyon, uygulamanın proses veri sayfasına göre gözden geçirilir.

Nozul çapı, sınıfı, yönü, çıkıntısı ve takviyesi; giriş, çıkış, drenaj, vent, tahliye, enstrüman ve erişim bağlantılarını kapsayacak şekilde proses ve boru hattı gerekliliklerine göre belirlenir. ASME B16.5 ve B16.47 veya EN 1092-1 flanşlı bağlantılar, dişli çıkışlar, saplamalı çıkışlar ve pedli takviye yaygın düzenlerdir. Her açıklık için geçerli koda göre takviye hesabı ve ana dikişlere ve komşu nozullara asgari mesafe gereklidir. Nihai nozul listesi, proje için mutabık kalınan genel yerleşim çiziminden çıkar.

Tipik yöntemler; alın kaynaklarının radyografik (RT) veya ultrasonik (UT) muayenesi, köşe kaynaklarının, nozul birleşim kaynaklarının ve kaynak ağzı hazırlıklarının manyetik parçacık (MT) veya sıvı penetrant (PT) muayenesi ve süreç boyunca gözle muayenedir. Muayene kapsamı (nokta, kısmi veya tam) tasarım hesabında kabul edilen kaynak verimini ve kabın kod kategorisini izler. Doğrulama, kodun tanımladığı tasarım basıncı katsayısında yapılan hidrostatik testle tamamlanır; pnömatik test yalnızca hidrostatik testin uygulanabilir olmadığı durumlarda kullanılır. Uygulanan yöntemler ve kapsam, muayene ve test planında ortaya konur.

Kaynak sonrası ısıl işlem; kodun malzeme grubu, kalınlık ve servis koşullarına göre gerektirdiği durumlarda veya spesifikasyonun artık gerilmeyi azaltmak ve tokluğu iyileştirmek amacıyla talep ettiği durumlarda uygulanır. Kriyojenik östenitik paslanmaz çelik kaplara genellikle PWHT uygulanmaz; burada çözeltiye alma durumu ve duyarlılaşma riski belirleyicidir. Kalın karbon çelik ve düşük alaşımlı çelik kaplarda ise sıklıkla uygulanır. Isıtma ve soğutma hızları, bekletme sıcaklığı ve süresi geçerli kodu ve onaylı kaynak prosedürünü izler. PWHT'nin uygulanıp uygulanmayacağı, ilgili kabın tasarım gözden geçirmesinde belirlenir.